تبليغاتX
پایگاه خبری و تحليلی ايسما - به مناسبت سالروز ولادت بی بی ، حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)
 

حضرت معصومه(س) در عبادت و زهد شهره بود و در فضل و کمال، به مدارج عالى نائل آمد. القاب و صفات بسیارى که حضرت فاطمه معصومه(س) بدان معروف شد، نشانه سجایاى والاى اخلاقی ایشان است

از میان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسى بن جعفر(ع) ، دو فرزند ایشان یعنى حضرت امام على بن موسى الرضا(ع) و حضرت فاطمه کبری (ع) ملقب به معصومه، از ویژگیهای خاص برخوردار بوده اند تا ادامه دهنده خط تا ادامه دهنده خط امامت بعد از پدر باشند.

پس از 25 سال که از تولد حضرت امام رضا (ع) گذشته بود، حضرت فاطمه معصومه(ع) در اولین روز ماه ذیقعده سال 173 هجری قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشود، آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاک یک مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون(س) که از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش یافته اند.

این در حالى است که پدر بزرگوارشان پیوسته در زندان هارون الرشید بسر مى بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامى که حضرت معصومه در سن ده سالگى بود، به شهادت رسیدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت امام رضا(ع) قرار گرفت.

با آغاز خلافت مأمون این خلیفه مکار عباسى، او نیز همانند اسلاف غدارش براى مقابله بانفوذ روبه گسترش تعالیم امامان معصوم و اهل بیت عصمت و طهارت بر دلهاى مشتاقان و جلوگیرى از انسجام سیاسی شیعیان حضرت علی(ع) به ترفندى دیگر متوسل شده و امام رضا(ع) را به پایتخت خود مرو دعوت کرد.

امام با اکراه این دعوت را پذیرفتند و بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه ببرند به سوى مرو» حرکت کردند.
حضرت فاطمه معصومه در سال 201 هجری قمری، یک سال پس از ورود امام رضا به مرو، با چهار تن از برادران و گروهى از برادرزادگان به سوى خراسان حرکت کردند و چون این کاروان کوچک به حوالی ساوه رسید عده اى از دشمنان اهل بیت به دستور مأمون عباسى راه را بر آنان بستند و در یک درگیرى نابرابر همه برادران و تقریباً اکثر مردان همراه کاروان را که حدود 23 نفر بودند به شهادت رساندند.

حضرت معصومه(س) از شدت رنج و تأثر روحی بیمار شد و بنا بر قولی حضرت را مسموم کردند . چون شب هنگام خبر به مردم قم و آل سعد رسید، موسی بن خزرج به نمایندگى آنان در همان هنگام از قم به قصد ساوه حرکت کرد تا ایشان را به قم دعوت کند. پس از دیدار حضرت و پذیرفتن دعوت وى، خود زمام مرکب ایشان را در دست گرفت و به سوى قم و به منزل و سراى خویش آورد.

در روایت دیگرى آمده است، هنگامى که حضرت فاطمه معصومه به شهر ساوه قدم نهاد، از همراهان خود پرسید مسافت اینجا تا قم چقدر است، پاسخ را گفتند. در این هنگام به یاد خبرى از پدرش افتاد. لذا فرمود: مرا به قم ببرید که از پدر بزرگوارم بارها می شنیدم که قم مرکز شیعیان ماست. بدین ترتیب باقیمانده افراد کاروان به جاى رفتن به مرو به جانب قم تغییر مسیر داده و در 23 ربیع الاول سال 201  وارد قم شدند.

خبر ورود آن حضرت به قم براى همه مسرت آفرین و هیجان انگیز بود. بزرگان و سایر مردم به استقبال آن حضرت آمدند و پروانه وار و مشتاقانه ایشان را در میان گرفتند. در پیشاپیش آنان شخصیت برجسته شهر، موسى بن خزرج اشعرى حرکت نمود و افسار شتر آن حضرت را به دست گرفته و افتخار می کرد تا آنکه به درخواست او، حضرت در منزلش اقامت کرد.

بیمارى حضرت که از غم هجران برادر و شهادت و مظلومیت دیگر برادران و همراهان و یا سمى که به ایشان داده شده است، هفده روز ادامه یافت و ایشان بهتر از هرکس به حال خود و کوتاهى عمرش آگاه بود، روزهاى آخر عمر را به عبادت و راز و نیاز با معبود یگانه مشغول بود .

سرانجام در روز دهم ربیع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربیع الثانى» سال 201 هجرى پیش از آن که دیدگان مبارکش به دیدار برادر روشن شود، در دیار غربت و با اندوه فراوان در سن 28 سالگی دیده از جهان فروبست و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاند .

عبادتگاه روزهاى پایانى عمر ایشان که هم اکنون به نام بیت النور معروف است ، زیارتگاه شیفتگان اهل بیت(ع) عصمت و طهارت است.

پس از وفات، پیکر مطهر و شریف حضرت فاطمه معصومه (س) را غسل داده و کفن کردند و باشکوه فراوان تشییع و در محلى موسوم به "باغ بابلان" که اکنون روضه منوره حضرت است به خاک سپردند.

حضرت معصومه (س) از پرهیزکارترین زنان شیعه و از زنان عالمه و محدثه بوده و روایات متعددى از طریق ایشان در کتب احادیث شیعه و اهل سنت آمده است.

در یکی از زیارتنامه های آن حضرت، القابى همچون طاهره: پاکیزه، حمیده: ستوده خصال، برّه: نیکو رفتار و تربیت شده، نقیه: پاک خصلت، :مرضیه: مورد رضای پروردگار، رضیه: راضى از حق، محدثه: راوى حدیث، "شفیعه: شفاعت کننده در روز جزا و معصومه به ایشان اطلاق شده است.

نوشته شده توسط اسماعيل تبریزی  | لینک ثابت |